โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 1 คน ร่วมกันชิงทรัพย์เอานาฬิกาข้อมูล 1 เรือนของนายสมบูรณ์ นาคอยู่ ผู้เสียหาย ไปโดยทุจริตโดยจำเลยกับพวกใช้กำลังประทุษร้ายชกต่อย และใช้ไม้ตีผู้เสียหายหลายครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 วรรคสาม ลดโทษหนึ่งในสามแล้วจำคุก 8 ปี

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 295 จำคุก 6 เดือน และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 2 ปี 6 เดือน ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุก 1 ปี 8 เดือน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สาเหตุที่จำเลยทำร้ายผู้เสียหายก็เนื่องมาจากจำเลยโกรธที่ผู้เสียหายเดินชนจำเลยแล้วไม่ขอโทษ จำเลยจึงพาพวกอีกคนหนึ่งมารุมชกต่อยเตะ และใช้ไม้ตีผู้เสียหายจนล้มลง บังเอิญนาฬิกาข้อมือของผู้เสียหายหลุดตก และผู้เสียหายเก็บนาฬิกาข้อมือนั้นกลับคืนมาได้แล้ว จำเลยตีผู้เสียหายอีกแล้วแย่งเอานาฬิกาข้อมือไป เมื่อได้นาฬิกาข้อมือไปแล้วจำเลยตีผู้เสียหายซ้ำผู้เสียหายจึงแกล้งทำเป็นสลบ จำเลยกับพวกจึงวิ่งหนีไป เห็นว่าการชกต่อยเตะตีทำร้ายติดต่อกันเนื่องมาจากสาเหตุเดิมคือโกรธที่เดินชน หาใช่ทำร้ายโดยมีเจตนาจะเอาทรัพย์มาแต่แรกไม่ แต่บังเอิญนาฬิกาข้อมือของผู้เสียหายหลุดตกและเก็บคืนมาแล้วจำเลยเห็นเข้าจึงถือโอกาสแย่งเอาไปด้วย การแย่งเอานาฬิกาข้อมือไปในลักษณะดังกล่าว ยังถือไม่ได้ว่าเป็นการใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้ายอันเป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ดังที่โจทก์ฎีกา การกระทำของจำเลยจึงเป็นลักษณะความผิดฐานทำร้ายร่างกายและฐานลักทรัพย์ ซึ่งมีโทษเบากว่าข้อหาฐานชิงทรัพย์ที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษศาลย่อมลงโทษจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192ที่แก้ไขใหม่

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา