คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 145

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 145

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 145 ต้องได้ความว่านอกจากจำเลยได้แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานแล้ว จำเลยต้องกระทำการเป็นเจ้าพนักงานโดยตนเองมิได้เป็นเจ้าพนักงานที่มีอำนาจกระทำการนั้นด้วย เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้เพียงว่าในขณะที่จำเลยแสดงตัวเป็นตำรวจสันติบาลนั้น จำเลยได้สอบถามนายเสงี่ยมถึงเรื่องคนร้ายและจดชื่อคนร้ายลงในสมุดของจำเลย โดยมิได้มีเจตนาจะทำการสืบสวนหาตัวคนร้ายจริงจังจะถือว่าจำเลยได้กระทำการสืบสวนข้อเท็จจริงเพื่อเสาะแสวงหาผู้กระทำผิดกฎหมายดังโจทก์ฎีกาไม่ได้เพราะการกระทำดังกล่าวเป็นการกระทำเพียงเพื่ออวดอ้างให้นายเสงี่ยมเชื่อว่าตนเป็นตำรวจสันติบาลเท่านั้น หาใช่เป็นการกระทำเป็นเจ้าพนักงานแต่อย่างใดไม่ ไม่เป็นผิดตามมาตรา 145

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา