โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินมีแนวเขตติดต่อกับที่ดินของจำเลย จำเลยปลูกสร้างส้วมและขุดหลุมพักอุจจาระอันเป็นหลุมน้ำโสโครกในที่ดินของจำเลยประชิดติดกับแนวเขตที่ดินโจทก์ เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเดือดร้อนรำคาญ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ขอให้ศาลบังคับจำเลยรื้อถอนส้วมและกลบหลุมพักอุจจาระดังกล่าว

จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ห้องส้วมและหลุมพักอุจจาระในบ้านจำเลยมิได้อยู่ในลักษณะตามที่โจทก์ฟ้อง โจทก์ได้ก่อสร้างรั้วคอนกรีตชิดและสูงกว่าหลังคาบ้านจำเลย เป็นเหตุให้รั้วปิดบังแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ และกระแสลมตามปกติ และโจทก์ปล่อยน้ำเข้าบ้านของจำเลยซึ่งอยู่ต่ำกว่าเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเดือดร้อนรำคาญ จึงฟ้องแย้งให้โจทก์รื้อรั้วคอนกรีต และห้ามโจทก์และบริวารทำให้น้ำจากตึกแถวของโจทก์ไหลเข้าไปในบริเวณบ้านของจำเลย

ศาลชั้นต้นไม่รับฟ้องแย้งเพราะไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม

จำเลยอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฟ้องแย้ง

ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าฟ้องแย้งจำเลยเกี่ยวข้องกับฟ้องโจทก์พอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้ พิพากษากลับให้รับฟ้องแย้งของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องแย้งของจำเลยที่ให้โจทก์รื้อรั้วคอนกรีตและห้ามมิให้โจทก์ทำให้น้ำจากตึกแถวของโจทก์ไหลเข้าไปในบริเวณบ้าน ของจำเลยนั้น เป็นคนละเรื่องกับฟ้องของโจทก์ที่กล่าวหาว่าจำเลยสร้างส้วมและขุดหลุมพักอุจจาระหรือน้ำโสโครกอันเป็นการละเมิดต่อ โจทก์ ฟ้องแย้งของจำเลยจึงเป็นเรื่องอื่นไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิม ไม่ชอบที่จะรับไว้พิจารณาฎีกาโจทก์ฟังขึ้น

พิพากษากลับให้บังคับไปตามคำสั่งของศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา