โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย พา อาวุธปืน ซึ่ง ได้ รับ อนุญาต ให้ มี ใช้ ไปใน ทางสาธารณะ หมู่บ้าน โดย ไม่ชอบ ด้วย กฎหมาย และ ใช้ อาวุธปืน ดังกล่าวยิง นาย ส้ม นาย สม และนาย แสวง โดย มี เจตนา ฆ่า และ โดยไตร่ตรอง ไว้ ก่อน เป็น เหตุ ให้ ทั้ง สาม คน ถึง แก่ ความตาย แล้ว จำเลยจุด ไฟ วางเพลิง เผา เพื่อ ปิดบัง การ ตาย และ เหตุ การ ตาย ของ นาย ส้มกับ นาย สม ขอให้ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289,217, 199, 91, 33 พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิ และ ริบหัวกระสุนปืน ปลอก กระสุนปืน ของกลาง

จำเลย ให้การ ปฏิเสธ

ศาลชั้นต้น และ ศาลอุทธรณ์ ภาค 2 พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4), 217, 199 พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯมาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสอง เป็น การ กระทำ หลาย กรรมต่างกัน ฐาน ฆ่า ผู้อื่น โดย ไตร่ตรอง ไว้ ก่อน ผิด 3 กระทง ให้ ประหาร ชีวิตทุก กระทง ไป ฐาน วางเพลิง เผา ทรัพย์ และ ทำลาย ศพ เพื่อ ปิดบัง การ ตายและ เหตุ แห่ง การ ตาย เป็น กรรม เดียว ลงโทษ ฐาน วางเพลิง เผา ทรัพย์บท หนัก จำคุก 2 ปี ฐาน พา อาวุธปืน จำคุก 6 เดือน เมื่อ ลงโทษ ประหาร ชีวิตแล้ว จึง ไม่ อาจ นำ โทษ จำคุก มา เรียง กระทง ลงโทษ ได้ อีก คง ประหารชีวิต สถาน เดียว ริบ ของกลาง

จำเลย อุทธรณ์ ฎีกา ตาม ลำดับ

ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ความผิด ฐาน พา อาวุธปืน ซึ่ง ศาลชั้นต้น ลงโทษจำคุก 6 เดือน ส่วน ข้อหา ความผิด ฐาน วางเพลิง เผา ทรัพย์ และ ทำลาย ศพเพื่อ ปิดบัง การ ตาย ซึ่ง ศาลชั้นต้น ลงโทษ ฐาน วางเพลิง เผา ทรัพย์ ที่ เป็นบท กฎหมาย ที่ มี โทษ หนัก ที่สุด ให้ จำคุก 2 ปี นั้น เมื่อ ศาลอุทธรณ์ ภาค 2พิพากษายืน จำเลย จึง ต้องห้าม มิให้ ฎีกา ใน ปัญหา ข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ที่ จำเลย ฎีกา ว่าพยาน หลักฐาน โจทก์ ยัง มี ข้อสงสัย เชื่อ ไม่ได้ ว่า จำเลย เป็น คนร้ายผู้กระทำ ความผิด คดี นี้ เป็น ฎีกา ใน ปัญหา ข้อเท็จจริง ความผิด ทั้ง สาม ข้อหาดังกล่าว ข้างต้น จึง ต้องห้าม มิให้ จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา ไม่รับ วินิจฉัยข้อเท็จจริง ใน คดี ฟัง ได้ ว่า จำเลย ฆ่า นาย ส้ม นาย สม และ นายแสวง ปัญหา ว่า เป็น การ ฆ่า โดย ไตร่ตรอง ไว้ ก่อน หรือไม่ ปรากฏ ว่าก่อน เกิด เหตุ นาย ส้ม ต่อย จำเลย ที่ ใบหน้า จำเลย โกรธ จน ชัก ปืนออก จาก เอว แต่ มี ผู้เข้า ห้ามปราม เรื่อง จึง ยุติ การ ที่ จำเลย กับนาย ส้ม มี เรื่อง ทะเลาะ วิวาท และ เรื่อง ยุติ กัน ไป แล้ว จำเลย ขับรถ ตาม ไป ยิง นาย ส้ม เห็นว่า การ ทะเลาะ วิวาท ได้ ขาดตอน ไป แล้วจำเลย มี เวลา คิด ไตร่ตรอง ที่ จะ ฆ่า นาย ส้ม จึง ติดตาม ไป ฆ่า การกระทำ ของ จำเลย จึง เป็น การ ฆ่า นาย ส้ม โดย ไตร่ตรอง ไว้ ก่อนแต่ ที่ จำเลย ฆ่า นาย สม และ นาย แสวง นั้น ไม่ปรากฏ ว่า จำเลยกับ นาย สม และ นาย แสวง ทะเลาะ วิวาท กัน จน ถึง กับ จำเลยจะต้องคิดฆ่าบุคคลทั้งสอง การที่จำเลยฆ่าบุคคลทั้งสองก็เพราะบุคคลทั้งสองนั่งรถมากับนายส้ม จำเลยจึงฆ่าเพื่อปกปิดการกระทำความผิดของจำเลย แต่โจทก์มิได้ฟ้องจำเลยในข้อหาฆ่านายสมและนายแสวงเพื่อปกปิดการกระทำความผิด จึงลงโทษจำเลยในข้อหานี้ไม่ได้คงลงโทษจำเลยได้เพียงฐานฆ่าบุคคลทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 เท่านั้น

พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่านายสมและนายแสวงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้เรียงกระทงรวม 2 กระทงกระทงละ จำคุกตลอดชีวิต นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา