ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยใช้เงินจำนวน 11,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย โจทก์และจำเลยต่างฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "จำเลยฎีกาใจความว่า โจทก์เรียกดอกเบี้ยในอัตราร้อยละห้าบาทต่อเดือน จำเลยชำระดอกเบี้ยให้โจทก์รวมเป็นเงิน 19,000 บาทแล้ว เมื่อดอกเบี้ยเป็นโมฆะ จึงควรผลักไปเป็นใช้เงินต้นทั้งหมด เห็นว่า จำเลยชำระดอกเบี้ยให้โจทก์ไปด้วยความสมัครใจของจำเลยเอง เป็นการชำระหนี้ตามอำเภอใจของลูกหนี้ จำเลยมิอาจจะเรียกคืนและจะนำไปหักจากเงินต้นอีกก็ไม่ได้เช่นเดียวกัน ตามบทบัญญัติประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 407"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา