คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีกล้องสูบฝิ่นโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ใช้สินบนนำจับแลโจทก์ยื่นจดหมายซึ่งปลัดจังหวัดรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดรับรองว่าเปนการจำเปนที่จะต้องจ่ายรางวัลให้แก่ผู้ควรรับรางวัลตามสมควรแล้วแต่ศาลจะให้

ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ปรับแต่ไม่บังคับให้ จำเลยเสียค่าสินบนนำจับ

โจทก์ฎีกาขอให้บังคับจำเลยเสียค่าสินบนนำจับตาม พรบ ฝิ่น ม. ๔๙

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ม. ๔๙ ไม่จำกัดให้รัฐบาลเรียกค่าเสียหายเท่าที่ได้เสียไปอย่างเดียว มีความกว้างไปถึงว่ารัฐบาลมีอำนาจเรียกร้องให้ จำเลยเสียเงินรางวัลนั้นได้ เพราะฉะนั้นรัฐบาลจึงมีอำนาจขอให้ ศาลกำหนดเงินรางวัลตามสมควร ศาลฎีกาจึงตัดสินให้จำเลยเสียเงินรางวัล ๒๐ บาท

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา