ได้ความว่าโคของ น.หายไป จำเลยสมคบกันจับเอาไป เจ้าทรัพย์จึงนำไปแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้าน แลกำนันเพื่อขอให้จับจำเลยแล้วพากันไปตามได้โคคืนมา โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย

ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๑๘

จำเลยฎีกาว่าเจ้าทุกข์มิได้มอบคดีให้ว่ากล่าว ไม่ชอบด้วยมาตรา ๓๒๐

ศาลฎีกาเห็นว่า การที่เจ้าทรัพย์ไปแจ้งต่อกำนันเพื่อขอให้จับจำเลยย่อมหมายคลุมไปถึงการร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าวด้วย จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา