ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 150,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีมีปัญหาสู่ศาลฎีกาเฉพาะประเด็นข้อค่าเสียหาย ดังที่จำเลยฎีกาว่าค่าเสียหายเป็นค่าขาดประโยชน์จำนวน 150,000 บาท เพราะธนาคารโจทก์ไม่สามารถตั้งสาขาธนาคารได้ ณ ตึกอาคารพิพาท เป็นค่าเสียหายนอกเหนือจากการคาดการณ์ของจำเลยไกลกว่าเหตุ เลื่อนลอยและเกินความจริง ขอให้ศาลฎีกาใช้ดุลพินิจกำหนดค่าเสียหายหรือพิพากษายกฟ้องโจทก์นั้น ข้อเท็จจริงปรากฏว่าเอกสารหมาย จ.4 เป็นคำเสนอของจำเลยที่จะโอนสิทธิการเช่าตึกอาคารพิพาทให้แก่นางสาวกาญจนา ชีวนินทกุล หรือตามคำสั่งภายในกำหนด 90 วันนับแต่วันที่ 9 มิถุนายน 2521 และข้อเท็จจริงยุติว่านางสาวกาญจนาเป็นตัวแทนธนาคารโจทก์ ซึ่งจำเลยก็ยอมรับในฎีกาว่าในเดือนกันยายน 2521 ใกล้ครบกำหนดระยะเวลา 90 วัน ธนาคารโจทก์ได้นำเอกสารหมาย จ.11 ไปปิดให้แก่จำเลยจึงเป็นที่เปิดเผยขึ้นว่าตัวการที่จะเข้ารับโอนสิทธิการเช่าคือธนาคารโจทก์ และธนาคารโจทก์จะใช้สถานที่ดังกล่าวเป็นที่ตั้งสำนักงานสาขา ดังนี้เห็นว่า สัญญาโอนสิทธิการเช่าระหว่างจำเลยผู้โอนกับธนาคารโจทก์ผู้รับโอนได้เกิดขึ้นในวันที่เจ้าหน้าที่ของธนาคารโจทก์นำเอกสารหมาย จ.11 ไปปิดให้แก่จำเลยเมื่อวันที่ 7 กันยายน 2521 ภายในกำหนด 90 วัน อันเป็นวันที่ถือได้ว่าคำสนองของธนาคารโจทก์ไปถึงจำเลยแล้ว จำเลยย่อมผูกพันที่จะต้องโอนสิทธิการเช่าให้ธนาคารโจทก์ เมื่อจำเลยผิดสัญญาไม่จัดการโอนธนาคารโจทก์ได้บอกเลิกสัญญาตามเอกสารหมาย จ.12 แล้วธนาคารโจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกค่าเสียหายเป็นค่าขาดประโยชน์จากการที่ไม่สามารถตั้งสาขาธนาคาร ณ ตึกอาคารพิพาทได้ ทั้งนี้เพราะธนาคารโจทก์ได้แจ้งตามเอกสารหมาย จ.11 แล้วว่าจะใช้ตึกอาคารพิพาทเป็นที่ตั้งสำนักงานสาขาของธนาคารโจทก์ดังที่จำเลยยอมรับในฎีกาดังกล่าวข้างต้น ฉะนั้น ค่าเสียหายเป็นค่าขาดประโยชน์ในกรณีนี้ จึงเป็นค่าเสียหายที่จำเลยได้คาดเห็นแล้ว หาใช่นอกเหนือจากการคาดการณ์ของจำเลยหรือไกลกว่าเหตุดังที่จำเลยฎีกาไม่"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา