คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของนาไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2-3 นำรังวัดปักเสาหินรุกที่ดินของโจทก์เต็มทั้งแปลง เพื่อออกโฉนดเป็นของจำเลยที่ 1 ขอให้ศาลแสดงว่าที่รายนี้เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง

จำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่า ที่นาพิพาทเป็นของจำเลยรับมรดกมาแต่บิดา จำเลยนอกนั้นปฏิเสธความรับผิด

โจทก์จำเลยต่างสืบว่าต่างได้ปกครองที่พิพาทมีใบตรอกของบริษัทขุดคลองและคูนาสยามมาอ้างฝ่ายละฉบับ

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์

โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ใบตรอกของบริษัทขุดคลองและคูนาสยามเป็นหนังสือสำคัญสำหรับที่ดิน ปัญหาข้อนี้ศาลฎีกาเห็นว่า ใบตรอกของบริษัทหาเป็นหนังสือสำคัญสำหรับที่ดินไม่ เพราะไม่ใช่หนังสือที่ทางราชการแผ่นดินออกให้แก่ราษฎร เช่นโฉนดหรือใบเหยียบย่ำ จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา