ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 657,073 บาท 50 สตางค์ พร้อมด้วยดอกเบี้ย กับพิพากษาให้โจทก์ชำระค่าเสียหายให้จำเลย 100,000 บาท โดยหักจากเงินที่จำเลยจะต้องชำระให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องแย้ง จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "เกี่ยวกับปัญหาที่ว่าโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาหรือไม่ จำเลยจะต้องรับผิดชำระเงินค่าที่ดินที่จำเลยค้างชำระตามสัญญาข้อ 6 งวดที่ 2 ตามจำนวนเนื้อที่ดินที่จำเลยรับโอนกรรมสิทธิ์ไปโดยแท้จริงหรือไม่นั้น เมื่อศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาให้จำเลยต้องรับผิดชำระเงินจำนวนนี้แก่โจทก์แล้ว จำเลยก็ไม่ได้ติดใจที่จะอุทธรณ์โต้แย้งอีกต่อไป จึงเท่ากับจำเลยยอมรับว่าฝ่ายโจทก์ไม่ได้ผิดสัญญา จำเลยมีหน้าที่ตามสัญญาที่จะชำระเงินค่าที่ดินที่ค้างชำระโจทก์อยู่ตามคำฟ้องของโจทก์ดังนี้จำเลยจะมากล่าวอ้างว่าโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาจึงหารับฟังได้ไม่ส่วนที่จำเลยฎีกาอ้างว่า จำเลยไม่ได้เป็นฝ่ายผิดนัดชำระเงินจำนวนนี้ให้แก่โจทก์ในวันนัดชำระ ตามสัญญาข้อ 6 งวดที่ 2 ก็ได้ความว่าในวันนั้นจำเลยนำเงินไปเพื่อชำระให้แก่โจทก์เพียง 200,000 บาท ซึ่งไม่ครบจำนวนเงินตามสัญญาที่จำเลยค้างชำระอยู่และมีหน้าที่ต้องชำระให้แก่โจทก์เช่นนี้ จำเลยจะอ้างว่าจำเลยไม่ได้เป็นฝ่ายผิดนัด ไม่จำเป็นต้องรับผิดชำระเงินดอกเบี้ยของเงินจำนวนนี้ให้แก่โจทก์นับแต่วันผิดนัด จึงหารับฟังได้ไม่เช่นกัน"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา