คดีนี้มีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะปัญหาว่าการกระทำของจำเลยจะมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 ซึ่งได้ความว่าจำเลยเป็นกำนันตำบลบางปู ได้แกล้งจับนายยอม หาว่าเสพสุราประพฤติวุ่นวายครองสติไม่ได้ในที่สาธารณสถาน โดยนายยอมมิได้กระทำผิด ซึ่งศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309, 310, 391, 397 รวมกระทงลงโทษจำคุก 2 เดือน ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 เดือน และให้ยกข้อหา มาตรา 200 แต่ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยมีผิดตาม มาตรา 200 ด้วย ให้ลงโทษตาม มาตรา 200 ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือน

จำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่ควรมีผิดตาม มาตรา 200 เพราะผู้เสียหายมิได้ถูกฟ้องหรือต้องโทษประการใด

ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้จับเพื่อจะแกล้งให้นายยอมต้องรับโทษทางอาญา จำเลยรับสารภาพ กรณีจึงเป็นผิดประมวลกฎหมายอาญามาตรา 200 ไม่จำต้องเอาตัวนายยอมมาฟ้องเสียก่อน

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา