โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีกหนึ่งคนได้ร่วมกันบุกรุกเข้าไปในบ้านพักอันเป็นที่อยู่อาศัยของนางสมพิศโดยไม่มีเหตุอันสมควร จำเลยกับพวกได้ร่วมกันชิงเอาเงินสดของนางสมพิศโดยใช้มือบีบคอนางสมพิศจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กาย ทั้งนี้เพื่อให้ความสะดวกแก่การชิงทรัพย์ จำเลยกับพวกลงมือกระทำความผิดแล้วแต่กระทำไปไม่ตลอดเพราะนางสมพิศขัดขืนและยิงปืนขู่ จำเลยกับพวกจึงไม่อาจชิงทรัพย์ไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 364, 365, 83 และริบมีดของกลาง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 365(2) (3), 295 ให้เรียงกระทงลงโทษ ริบของกลาง ข้อหาอื่นให้ยก

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องข้อหาบุกรุกและทำร้ายร่างกายด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีอาวุธบุกรุกเข้าไปในเคหะสถานของผู้เสียหายโดยไม่มีเหตุสมควรในเวลากลางคืน และได้ทำร้ายผู้เสียหายจนได้รับอันตรายแก่กาย แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า จำเลยมีอาวุธมีดเข้าไปถึงเตียงนอนผู้เสียหายในขณะที่ผู้เสียหายหลับอยู่ จำเลยไม่ทำร้ายผู้เสียหายทันที เพิ่งจะทำร้ายผู้เสียหายเมื่อผู้เสียหายดิ้นเพื่อให้พ้นจากการถูกจำเลยบีบคอ เห็นเจตนาของจำเลยว่าที่จำเลยบุกรุกเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหายนั้น จำเลยมิได้มีเจตนาแต่แรกที่จะเข้าไปทำร้ายผู้เสียหายการกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดสองกระทง

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยและริบของกลางตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา