โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ได้สั่งซื้อสินค้าจำพวกสี น้ำมันผสมสีชะแล็ก ทินเน่อร์ กับแอลกอฮอล์จากโจทก์หลายครั้ง คิดเป็นเงิน 11,250 บาท จำเลยได้รับสินค้าดังกล่าวจากโจทก์แล้ว ซึ่งตามประเพณีการค้าจำเลยจะต้องชำระราคาสินค้าแก่โจทก์ภายในกำหนด 180 วันนับจากวันที่ลงตามใบส่งของชั่วคราวแต่ครบกำหนดเวลาแล้วจำเลยไม่ชำระราคาสินค้าดังกล่าว ขอให้ศาลบังคับ

จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่ได้ใช้สิทธิฟ้องร้องเรียกเอาค่าสินค้าภายในกำหนด 2 ปีนับแต่ได้ส่งมอบของ คดีขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จำเลยจะมิได้ต่อสู้คดีมาชัดแจ้งในเรื่องประเพณีการค้าที่ให้ชำระราคาสินค้าภายใน 180 วันนับแต่วันส่งของตามคำฟ้อง แต่จำเลยก็ยืนยันว่าคดีของโจทก์ขาดอายุความแล้วเพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องร้องภายใน 2 ปีนับแต่มีการส่งมอบสินค้าที่ซื้อขายกัน แสดงว่าจำเลยไม่ยอมรับข้อเท็จจริงเกี่ยวกับประเพณีการค้าดังกล่าวและได้โต้แย้งว่าไม่มีข้อตกลงเรื่องให้จำเลยชำระราคาสินค้าภายใน 180 วันตามที่โจทก์กล่าวอ้างด้วย เมื่อโจทก์ไม่ได้นำสืบให้ได้ความชัดแจ้ง ก็ต้องเป็นไปตามข้อสันนิษฐานของกฎหมายซึ่งบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 490 คือผู้ซื้อจะต้องชำระราคาสินค้าในเวลาเดียวกันกับที่ตนได้รับสินค้าที่ซื้อขาย โจทก์จึงใช้สิทธิเรียกร้องให้จำเลยชำระราคาสินค้าได้ในวันที่ส่งมอบสินค้านั่นเอง อายุความเริ่มนับเมื่อโจทก์ส่งมอบสินค้าที่ซื้อขายให้แก่จำเลย และคดีของโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) แล้ว

พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา