โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีบัญชีเงินฝากประเภทกระแสรายวันไว้แก่ธนาคารโจทก์สาขาคลองประปาบัญชีเลขที่ 847 อยู่ก่อนแล้ว ต่อมาจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ขอเบิกเงินเกินบัญชีโดยวิธีเบิกเงินและฝากเงินหักทอนบัญชีกับโจทก์ในบัญชีเลขที่ 847 ของจำเลย จำเลยยอมเสียดอกเบี้ยให้โจทก์ในอัตราร้อยละ 15 ต่อปี และยอมให้นำดอกเบี้ยที่ค้างชำระเป็นรายเดือนทบเข้ากับต้นเงินที่ได้เบิกเกินบัญชีและยอมให้ถือเป็นจำนวนเงินซึ่งจำเลยจะต้องเสียดอกเบี้ยในอัตราและในกำหนดเวลาเช่นเดียวกันเรื่อยไปจนกว่าจำเลยจะชำระเงินต้นและดอกเบี้ยเสร็จสิ้น เมื่อหักทอนบัญชีเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2519 แล้ว จำเลยเป็นหนี้โจทก์รวมเป็นเงิน 28,249 บาท 92 สตางค์ และคิดถึงวันฟ้องเป็นเงิน 40,275 บาท 45 สตางค์ ขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ดังกล่าว

จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยตกลงโดยตรงหรือโดยปริยายผูกพันหรือรับผิดชอบการเบิกเงินเกินบัญชี การเบิกเงินเกินบัญชีต้องทำเป็นหนังสือซึ่งจำเลยไม่เคยทำไว้แก่โจทก์ จำเลยไม่ต้องรับผิด

ศาลชั้นต้น พิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 28,429 บาท 92 สตางค์พร้อมดอกเบี้ย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้เปิดบัญชีเงินฝากประเภทกระแสรายวันบัญชีเลขที่ 847 ไว้แก่ธนาคารโจทก์สาขาคลองประปาเมื่อวันที่ 22 มีนาคม2519 จำเลยได้ขอเบิกเงินเกินบัญชีจากธนาคารโจทก์สาขาคลองประปาโดยตกลงกันด้วยวาจาว่าจำเลยจะสั่งจ่ายเช็คเบิกเงินและจะนำเงินมาเข้าบัญชีของจำเลยหักทอนกันไป ถ้าจำเลยเบิกเงินเกินบัญชีเท่าใดถือว่าเป็นหนี้โจทก์ยอมเสียดอกเบี้ยให้ร้อยละ 15 ต่อปี กำหนดส่งดอกเบี้ยเป็นรายเดือนภายในวันที่ 5 ของทุก ๆ เดือน ถ้าผิดนัดไม่ชำระดอกเบี้ยยอมให้โจทก์นำดอกเบี้ยที่ค้างชำระทบเข้าเป็นต้นเงินได้จนกว่าจะเลิกสัญญากัน จำเลยได้เบิกเงินและนำเงินเข้าบัญชีจนถึงวันที่ 4 มิถุนายน 2519 เมื่อหักทอนบัญชีกันแล้ว จำเลยเป็นหนี้โจทก์เป็นเงิน 28,429 บาท 92 สตางค์ และศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ข้อตกลงเบิกเงินเกินบัญชีไม่มีกฎหมายบังคับให้ต้องทำหลักฐานเป็นหนังสือ คู่กรณีย่อมตกลงกันได้ด้วยวาจา จำเลยจึงต้องรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์รวมทั้งดอกเบี้ยทบต้นด้วย

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา