โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยสารไปตามถนนสายสงขลา - หาดใหญ่โดยความเร็วและโดยประมาทปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปกติชนในขณะที่ฝนตก ถนนเปียกและรื่น เป็นเหตุให้รถยนต์คันที่จำเลยขับตกลงไปในคูข้างถนนพลิกคว่ำหลายทอดทำให้คนโดยสารถึงตายและบาดเจ็บหลายคน ขอให้ลงโทษ

จำเลยรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยเห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่สมบูรณ์เพราะมิได้บรรยายว่าที่ว่าจำเลยประมาทนั้น จำเลยทำอย่างไร

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์กล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยกระทำผิดเพียงพอตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 แล้วพิพากษากลับว่าจำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43(1), 252, 259,338(2) พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 29, 66 พระราชบัญญัติจราจรแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2481 มาตรา 4 ให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252 อันเป็นบทหนัก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่ง เหลือจำคุก 1 ปี 6 เดือนและให้ถอนใบอนุญาตขับรถยนต์

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์บรรยายไว้ตีความหมายได้ว่า ขณะนั้นฝนตก ถนนเปียกรื่น วิสัยปกติชนจะต้องใช้ความระมัดระวังในการขับรถแต่จำเลยขับรถเร็วโดยประมาทปราศจากความระมัดระวัง ทำให้รถตกลงไปในคูข้างถนนพลิกคว่ำหลายทอดทำให้คนโดยสารบาดเจ็บล้มตาย ดังนี้ฟ้องของโจทก์จึงบรรยายการกระทำที่อ้างว่าจำเลยกระทำผิดไว้พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาแล้ว และจำเลยก็เข้าใจดีจึงให้การรับสารภาพจึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา