โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้อง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยใช้ขวานฟันผู้เสียหายจริง การที่จำเลยใช้ขวานฟันศีรษะผู้เสียหาย แต่ผู้เสียหายหลบเสียทัน จำเลยจึงฟันไม่ถูก ปรากฏว่าจำเลยฟันเพียงครั้งเดียวและไม่ได้ฟันผู้เสียหายอีกทั้ง ๆ ที่มีโอกาสติดตามฟันซ้ำได้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายผู้เสียหายเท่านั้น แม้โจทก์จะฟ้องขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่า เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำความผิดฐานพยายามทำร้าย ศาลย่อมลงโทษจำเลยตามที่พิจารณาได้ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคท้าย

พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 80

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา