ได้ความว่า จำเลยเปนเจ้าหนี้เงินนายคล้ายสามีนางพุ่ม ในวันเกิดเหตุมีการเลี้ยงสุรากันที่บ้านนายโม จำเลยได้ทวงเงินนายคล้าย ๆ ตอบว่ายังไม่ได้เบิกมา จึงเกิดเปนปากเสียงกันขึ้นเพราะฤทธิ์สุรา นายคล้ายจึงบอกว่าถ้าไม่เชื่อก็ให้ไปถามนางพุ่มดู จำเลยจึงลงเรือนไปหานางพุ่ม จับมือนางพุ่มและคลำดูเงินที่พกแล้วก็กลับไป

ฎีกาตัดสินว่า ตามกิริยาที่จำเลยกระทำไปนั้น ยังไม่พอจะชี้ขาดว่ามีผิดตามมาตรา ๒๖๘ ตามโจทย์ขอ จึงให้ยกฟ้อง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา