ได้ความว่าเรือนจำเลยปลูกอยู่ริมคลองหน้าห้องแถวของโจทก์ แต่มีถนนสาธารณคั่นกลาง และคนที่อยู่ทีห้องแถวของโจทก์ก็มาขึ้นลงคลองนั้นได้ทางซ้ายแลขวาเรือนจำเลย โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย อ้างว่ามีสัญญาว่าจำเลยรับว่าจะรื้อเรือนนี้ไปให้พ้นแล้วไม่ปฏิบัติตามสัญญา แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยได้สัญญาดังนี้

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์จะยกประมวลแพ่ง ฯ ม.๑๓๓๗ กับฎีกาที่ ๕๕๗/๒๔๗๖ ขึ้นอ้างขับไล่จำเลยนั้นไม่ตรงกับรูปคดี เพราะทางพิจารณาได้ความว่าที่ของโจทก์ไม่ติดคลอง และฟ้องของโจทก์ขอให้จำเลยรื้อถอนฐานผิดสัญญาต่างหาก หาได้ฟ้องขับไล่ตามมาตรา ๑๓๓๗ ไม่ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา