คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรับเงินและคืนที่ดินให้โจทก์ จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ยืมเงินจำเลยไปสัญญาจะใช้ให้ภายใน 1 ปี ต่อมา 1 ปี 10 วันจำเลยเตือนถาม โจทก์ไม่มีเงินใช้ยอมยกที่ดินให้เป็นกรรมสิทธิ์ และจำเลยครอบครองมาเป็นเจ้าของมา 5 ปีแล้ว

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การยืมเงินและยกที่ดินพิพาทมิได้มีหนังสือเป็นหลักฐาน เมื่อโจทก์มีเจตนาสละสิทธิ์ครอบครองและจำเลยได้ครอบครองเป็นเจ้าของมา 5 ปี สิทธิ์ครอบครองของโจทก์ย่อมสิ้นสุดลงึงให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะที่นา ส่วนที่บ้านที่สวนนั้นจำเลยเข้าครอบครองยังไม่ถึง 9-10 ปี ยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ พิพากษาแก้ศาลชั้นต้น ให้จำเลยรับเงินและคืนที่บ้านที่สวนให้โจทก์

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาคงฟังว่า ที่สวนรายพิพาทนี้ก็ไม่มีหนังสือสำคัญโจทก์ได้สละสิทธิ์การครอบครองยอมยกให้แก่จำเลยแทนการชำระหนี้การกระทำเช่นนี้ชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 321 แล้วจะกลับเรียกเอาคืนจากจำเลยผู้มีสิทธิ์ยึดถืออีกนั้นไม่ได้ ตามนับฎีกาที่ 784/2486 จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา