โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ ที่ดิน 1 แปลง เนื้อที่ 14 ไร่ราคา 42,000 บาท ตั้ง อยู่ หมู่ ที่ 2 บ้าน เจ๊ะเก ตำบล บาโงสะโตอำเภอ ระแงะ จังหวัด นราธิวาส เป็น ที่ สวนยาง และ เป็น สินสมรส ของบิดา มารดา โจทก์ เมื่อ บิดา โจทก์ ตาย จึง เป็น มรดก ตก ได้ แก่ โจทก์ นาย ต่วนกือจิ น้องชาย โจทก์ และ มารดา โจทก์ ต่อมา ใน ปี พ.ศ. 2512ทายาท ได้ ตกลง แบ่ง มรดก กัน ส่วน ของ โจทก์ คือ ที่ พิพาท โจทก์ได้ ครอบครอง ทำ ประโยชน์ ตลอดมา เมื่อ ประมาณ 5 เดือน มา นี้ จำเลยที่ 1 บุตร ของ นาย ต่วนกือจิ น้องชาย โจทก์ และ จำเลย ที่ 2 สามีจำเลย ที่ 1 ได้ ห้ามปราม คนงาน ของ โจทก์ ที่ กรีดยาง แล้ว ร่วมกับบริวาร เข้า กรีดยาง ใน ที่ พิพาท ทำ ให้ โจทก์ ได้ รับ ความเสียหายสวนยาง พิพาท กรีดยาง แล้ว โจทก์ ได้ ประโยชน์ สุทธิ วันละ 4 กิโลกรัมราคา กิโลกรัม ละ 15 บาท คิด เป็น เงิน วันละ 60 บาท เดือนหนึ่ง กรีดยางได้ ประมาณ 15 วัน ได้ เงิน เดือน ละ 900 บาท จำเลย กรีดยาง 5 เดือนเป็น ค่าเสียหาย 4,500 บาท ขอ ให้ พิพากษา ว่า ที่ พิพาท เป็น ของโจทก์ ห้าม จำเลย และ บริวาร เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย ทั้ง สอง ร่วมกันใช้ ค่าเสียหาย 4,500 บาท พร้อม ดอกเบี้ย และ ค่าเสียหาย ราย เดือนเดือน ละ 900 บาท พร้อม ดอกเบี้ย นับ จาก เดือน กุมภาพันธ์ 2523(เดือน ที่ ยื่น ฟ้อง) และ เดือน ต่อๆ ไป จนกว่า จำเลย จะ ออก จาก ที่พิพาท

จำเลย ทั้ง สอง ให้การ ว่า ที่ พิพาท เป็น ส่วนหนึ่ง ของ ที่ดิน ของบิดา โจทก์ เมื่อ ประมาณ 10 ปี มานี้ บิดา โจทก์ แบ่ง ที่ดิน ให้ โจทก์และ นาย ต่วนกือจิ บิดา จำเลย คน ละ เท่าๆ กัน บิดา จำเลย ได้ ทางทิศเหนือ รวมทั้ง ที่ พิพาท ด้วย โจทก์ ได้ ทาง ทิศใต้ บิดา จำเลยได้ ครอบครอง ทำ ประโยชน์ เสีย ภาษี บำรุง ท้องที่ โจทก์ ไม่ เคยเข้า มา เกี่ยวข้อง ใน ที่ พิพาท เมื่อ บิดา โจทก์ ตาย ที่ พิพาท ไม่เป็น ทรัพย์มรดก สวนยาง พิพาท แบ่ง ค่า แรง แล้ว ได้ ยาง วันละ 2กิโลกรัม ราคา 30 บาท ขอ ให้ ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว ฟัง ว่า ที่ พิพาท เป็น ของ นาย ต่วนกือจิไม่ ใช่ ของ โจทก์ พิพากษา ยกฟ้อง

โจทก์ อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ พิจารณา แล้ว ฟัง ว่า ที่ พิพาท เป็น ที่ดิน โจทก์ ได้ รับตาม หนังสือ แบ่ง มรดก ไม่ ใช่ ที่ดิน ของ นาย ต่วนกือจิ โจทก์ เสียหายเดือนละ 700 บาท พิพากษา กลับ ที่ พิพาท เป็น ของ โจทก์ ห้าม จำเลยทั้ง สอง และ บริวาร เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย ทั้ง สอง ร่วมกัน ใช้ค่าเสียหาย 3,500 บาท พร้อม ดอกเบี้ย และ ใช้ ค่าเสียหาย รายเดือนเดือนละ 700 บาท พร้อม ดอกเบี้ย นับแต่ เดือน กุมภาพันธ์ 2523 ไปทุกเดือน จนกว่า จำเลย ทั้ง สอง จะ ออก จาก ที่ พิพาท

จำเลย ทั้ง สอง ฎีกา

ศาลฎีกา พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย ไม่ ต้อง เสีย ดอกเบี้ย ในค่าเสียหาย ตั้งแต่ เดือน กุมภาพันธ์ 2523 เป็นต้น ไป นอกจาก ที่ แก้คง ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ โดย วินิจฉัย ข้อกฎหมาย ว่าที่ ศาลอุทธรณ์ ให้ จำเลย ใช้ ค่าเสียหาย เดือนละ 700 บาท พร้อมดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละ เจ็ดครึ่ง ต่อปี นับแต่ เดือน กุมภาพันธ์ 2523ต่อไป ทุก เดือน จนกว่า จำเลย ทั้ง สอง จะ ออก ไป จาก ที่ พิพาท นั้นเห็นว่า เมื่อ กำหนด ให้ จำเลย ใช้ ค่าเสียหาย เป็น รายเดือน อัน เป็นค่าเสียหาย ใน อนาคต ซึ่ง ครบถ้วน ตาม จำนวน ค่าเสียหาย ที่ โจทก์ ได้รับ แล้ว โจทก์ จึง ไม่ มี สิทธิ ที่ จะ ได้ รับ เงิน ค่า ดอกเบี้ย ในค่าเสียหาย ดังกล่าว อีก เพราะ เป็น การ ซ้ำซ้อน กัน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา ADMIN