โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองรถยนต์โดยสารคันที่จำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 โดยประมาทเลินเล่อไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 เฉี่ยวชนได้รับความเสียหายโจทก์ต้องเสียค่าซ่อม ค่าเสื่อมสภาพของรถยนต์ ค่าขาดประโยชน์จากการนำรถยนต์ออกวิ่งหารายได้ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน108,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย

จำเลยทั้งสองให้การว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม เพราะมิได้บรรยายฟ้องแน่นอนว่า เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครอง จึงไม่ทราบว่าฟ้องในฐานะใด เหตุเกิดเพราะความประมาทเลินเล่อของโจทก์ จำเลยทั้งสองจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินโจทก์39,300 บาท พร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม

จำเลยทั้งสองอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน

จำเลยทั้งสองฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า…คำว่าเจ้าของตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน หมายความว่าผู้มีกรรมสิทธิ์ ผู้มีสิทธิครอบครองดังนั้นการที่โจทก์ใช้คำว่า เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองก็มีความหมายเหมือนกัน ไม่ทำให้ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา