โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์ อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหมเพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม 4 ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ 2 ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268, 264, 265, 137 และ 91

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องให้ลงโทษตามมาตรา 268, 265 ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก 2 ปี

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณา จึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก1 ปี 4 เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปี

โจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา