โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ใช้กระบอกไม้ไผ่ผ่าซีกหลายชิ้นขว้างถูกบริเวณใบหน้านางนงเยาว์ ชโลธรผู้เสียหายและใช้กำลังกายตบตีบริเวณใบหน้าของผู้เสียหาย เป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา295 จำคุก 2 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 1 เดือน โทษจำคุกให้เปลี่ยนเป็นกักขังแทน

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า จำเลยเพียงแต่ใช้ไม้ไผ่ผ่าซีกขว้างผู้เสียหายโดยไม่ปรากฏว่าไม้ไผ่ดังกล่าวมีขนาดใหญ่เล็กเพียงใดส่วนการใช้กำลังกายประทุษร้ายก็เป็นเพียงใช้มือตบตีเท่านั้น บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับทั้ง 2 แห่งก็เป็นเพียงรอยถลอกซึ่งไม่มีโลหิตไหลอีกแห่งหนึ่งก็เป็นเพียงบวมถ้ากดลงตรงที่บวมจึงจะมีอาการเจ็บและจะรักษาหายได้ในเวลาประมาณ 5 วันก็เป็นเพียงการคาดคะเนของแพทย์ซึ่งความจริงอาจจะหายเป็นปกติภายในเวลาไม่ถึงกำหนดตามที่แพทย์กะประมาณไว้ก็ได้เมื่อพิเคราะห์ถึงการกระทำของจำเลยและลักษณะของบาดแผลที่ผู้ได้รับประกอบกันแล้วศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยคงมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นโดยไม่ถึงกับเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตตใจตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 เท่านั้น

พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา391 ให้ลงโทษปรับจำเลย 1,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเท่าโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงปรับ 500 บาท บังคับค่าปรับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา