การเอาโฉนดแผนที่มากองเปนทุนฝ่ายหญิงและฝ่ายขายในเวลาแต่งงานกันแต่ไม่ได้แก้ทะเบียน จะเรียกว่าเปนการยกให้กันยังไม่ได้ ดังฎีกาที่ ๕๖๗/๒๔๕๖ เมื่อทั้ง ๒ ฝ่ายไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงกันไว้ ฝ่ายหนึ่งจะนำคดีมาฟ้องร้องกันไม่ได้ และในคดีนี้บิดาจำเลยพึ่งมาแก้ทะเบียนโอนใส่ชื่อ จำเลยผู้เปนบุตร์เมื่อนางนวนบุตรี โจทก์ถึงแก่กรรมแล้วด้วย จะถือว่าให้เปนทุนในการแต่งงานหาได้ไม่ ส่วนฎีกาที่ ๑๕๑/๖๙ นั้นเปนเรื่องที่บิดาหญิงยกที่ดินไม่มีโฉนดให้แก่หญิง และฎีกาที่ ๓๕๒/๑๑๙ เปนเรื่องที่ฝ่ายหนึ่งมีทุนแล้ว แต่อีกฝ่ายหนึ่งไม่เอาทุนมาตามข้อตกลงฝ่ายนั้นจึงฟ้องเรียกให้ส่งทุนมาได้

ส่วนเรือนฝากระดานนั้นปรากฏว่าในวันสุ่ขอและวันนำขันหมากไปหมั้นโจทก์พูดว่าจะยกเรือนนี้เปนเรือนหอ แต่ในวันแต่งงานโจทก์ไม่ได้พูดยกให้เปนเรือนหอและปรากฏว่าโจทก์มีเรือนนี้หลังเดียวเปนที่พักอาศัยของโจทก์จำเลย นางนวน และบุตรี โจทก์อีกคนหนึ่ง

ศาลฎีกาจึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยฟ้องแย้งเรียกโฉนดแผยที่กับเรือนหอว่าจำเลยฟ้องแย้งเรียกโฉนดแผนที่กับเรือนหอไม่ขึ้น ให้ยกฟ้อง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา