โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277,279, 80

จำเลยให้การปฎิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคสอง ประกอบมาตรา 80, 279 วรรคหนึ่ง ลงโทษฐานพยายามกระทำชำเราเด็กหญิงอายุยังไม่เกินสิบสามปี ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุก 8 ปี

จำเลย อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ ภาค 2 พิพากษายืน

จำเลย ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยมีว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงอายุยังไม่เกินสิบสามปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277วรรคสอง, 80 หรือไม่ ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยใช้อวัยวะเพศของจำเลยถูไถบริเวณอวัยวะเพศของผู้เสียหาย นายแพทย์สกล ผู้ตรวจร่างกายผู้เสียหายเบิกความว่า มีรอยช้ำแดงที่บริเวณด้านนอกของปากช่องคลอดไม่มีรอยถลอก เป็นรอยช้ำแดงกว้างประมาณ 2 เซนติเมตร ที่บริเวณแคมนอกทั้งสองข้างไม่มีเชื้ออสุจิหรือน้ำอสุจิในช่องคลอด และนายแพทย์สกลยังเบิกความว่าหากมีการหลั่งน้ำอสุจิที่นอกช่องคลอด และไม่หลั่งรดลงไปที่อวัยวะเพศ ก็จะไม่สามารถตรวจพบตัวอสุจิหรือส่วนประกอบของน้ำอสุจิในช่องคลอด และตามรายงานผลการตรวจชันสูตรบาดแผลก็ระบุว่าช่องคลอดไม่มีการฉีกขาด เชื่อว่าจำเลยมิได้เอาอวัยวะเพศของจำเลยดันที่ปากช่องคลอดของผู้เสียหายเพื่อสอดใส่เข้าไป เพราะถ้าจำเลยเอาอวัยวะเพศของจำเลยดันที่ปากช่องคลอดของผู้เสียหายซึ่งเป็นเด็กอายุเพียง 4 ปีเศษ ช่องคลอดของผู้เสียหายจะต้องฉีกขาดหรือช้ำบวมมาก ข้อเท็จจริงฟังได้เพียงว่าจำเลยใช้อวัยวะเพศของจำเลยถูไถบริเวณอวัยวะเพศของผู้เสียหาย ทำให้เกิดรอยช้ำแดงที่บริเวณด้านนอกของปากช่องคลอดและไม่มีรอยถลอก จำเลยไม่มีเจตนาข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายคงมีเจตนาเพียงกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหาย โดยผู้เสียหายอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้และเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคสอง เท่านั้น การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคสอง, 80

พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคสอง จำคุกจำเลยมีกำหนด 3 ปี คำขอนอกจากนี้ให้ยก

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา