จ.ทำสัญญารับใช้เงินให้ ค.๒ ฉบับ ๆ หนึ่งเงิน ๒๐๐๐๐ บาท อีกฉบับหนึ่งเงิน ๕๐๐๐๐ บาท บ.เปนนายประกัน จ.ผิดสัญญา ค.จึงฟ้องขอให้ จ. แล บ.ใช้ต้นเงินแลดอกเบี้ย

ศาลล่างฟังว่า จ.ได้ทำสัญญาผัดใช้เงินให้โจทย์ แล บ. ทำหนังสือรับประกันณี่ ๒ รายนี้จริง พิพากษาให้ จ. ใช้ต้นเงิน ๗๐๐๐๐ บาทกับดอกเบี้ยด้วย แต่ จ. ล้มละลาย ให้เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์เฉลี่ยทรัพย์ของ จ. ใช้ณี่แก่ ค. เงินยังขาดเท่าใดให้กองมรฎกของ บ.ใช้ต้นเงิน ๗๐๐๐๐ บาท กับดอกเบี้ยชั่งละบาทต่อเดือนเฉภาะเงินราย ๕๐๐๐๐ บาท ส่วนเงินราย ๒๐๐๐๐ บาท ในสัญญารับใช้เงินไม่ได้พูดว่าจะให้ดอกเบี้ย บ. รับผิดชอบ แต่จำนวนเงินที่ปรากฎในสัญญาไม่ต้องใช้ดอกเบี้ย

ค.ฎีกาขอให้ บ.ใช้ดอกเบี้ยในจำนวนเงิน ๒๐๐๐๐ บาท กับขอให้บังคับ บ.ทันที เพราะ จ.ล้มละลายแล้ว

ฎีกาตัดสินว่า บ.ไม่ต้องใช้ดอกเบี้ยในจำนวนเงิน ๒๐๐๐๐ บาท เพราะ บ.ประกันแต่จำนวนต้นเงินที่เปนณี่ส่วนที่ ค. ขอให้บังคับ บ. ทันทีนั้นเห็นว่า คดีนี้ลูกณี่ล้มละลายแล้ว โจทย์มีอำนาจเรียกณี่จาก บ.ได้ ให้บังคับกองมรฎกของ บ. ได้ทันที โจทย์ไม่ต้องไปพิศูจน์ณี่ในกองล้มละลายก่อน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา