โจทก์มอบอำนาจให้ฟ้องขับไล่จำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าฐานผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กัน และโจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว

จำเลยสู้ว่า หนังสือมอบอำนาจเป็นหนังสือมอบอำนาจทั่วไปผู้รับมอบอำนาจไม่มีสิทธิฟ้องคดี โจทก์ใช้หนังสือมอบอำนาจฉบับเดียวกันนี้ฟ้องขับไล่จำเลยมาแล้วครั้งหนึ่งจะนำหนังสือมอบอำนาจมาใช้ใหม่ไม่ได้ โจทก์ไม่เคยบอกเลิกการเช่า และจำเลยก็ไม่เคยผิดนัดชำระค่าเช่า

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้ขับไล่จำเลย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

คดีมีปัญหาขึ้นมาสู่ศาลฎีกาเพียงว่า หนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องคดีไม่อาจจะนำมาเสนอฟ้องได้ เพราะเป็นใบมอบอำนาจทั่วไป ศาลฎีกาเห็นว่าหนังสือมอบอำนาจซึ่งมีข้อความว่า มอบอำนาจให้ผู้รับมอบอำนาจเป็นผู้มีอำนาจฟ้องร้องดำเนินคดีกับบรรดาผู้เช่าที่ดินและห้องแถวบ้านเช่าของผู้มอบอำนาจ โดยให้มีอำนาจดำเนินคดีฟ้องร้อง แต่งตั้งทนายเพื่อว่าต่างแก้ต่าง ฯลฯ ไม่ใช่ใบมอบอำนาจทั่วไป แต่เป็นใบมอบอำนาจเฉพาะการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 60 เพื่อให้ฟ้องคดีขับไล่ผู้เช่าและใบมอบอำนาจนี้ มิได้ระบุเจาะจงว่าให้ฟ้องร้องได้เพียงรายหนึ่งรายใดโดยเฉพาะ แม้โจทก์จะได้ใช้ใบมอบอำนาจฉบับนี้ฟ้องขับไล่จำเลยมาแล้วครั้งหนึ่ง และถอนฟ้องคดีนั้นไปแล้วก็ตาม ก็ไม่ทำให้ใบมอบอำนาจนี้เสียไปเมื่อจำเลยเป็นผู้เช่าบ้านของโจทก์อยู่ ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องแทนโจทก์ได้

พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา