คดีนี้ศาลจังหวัดสายบุรีแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้แบ่งทรัพย์มฤดกหมายอักษร ซ.ค.ง.แล จ. ของพระยาสุริยสุนทรออกเป็น ๘ ส่วน ได้แก่ภรรยาของพระยาสุริยสุนทร ๑ ส่วน เหลืออีก ๗ ส่วนให้แบ่งเป็น ๑๓ ส่วน ได้แบ่งบุตรชายคนละ ๒ ส่วนบุตรหญิงคนละ ๑ ส่วน แต่ก่อนแบ่งให้หักค่าใช้จ่ายที่จำเลยทดรองไปในการจัดการมฤดกรายนี้เสีย ๒๐๐๐ บาทก่อน

ศาลฎีกาพิจารณาข้อที่จำเลยฎีกาขึ้นมาว่าสวนมะพร้าวหมาย ข.เลขที่ ๕๙ นั้นเดิมเป็นของพระยาสุลต่านลงโจทก์จำเลยจริง แต่เมื่อพระยาสุลต่านถึงแก่กรรมที่สวนก็ตกเป็นมฤดกได้แก่พระยาสุริยสุนทรบิดาโจทก์จำเลย ต้องเป็นมฤดก ส่วนที่สวนยางฟมายเลขที่ ๗๗-๗๘ นั้น พระยาสุริยสุนทรปลูกสร้างปกครองมา จำเลยเข้าไปเกี่ยวข้องก็โดยคำสั่งของพระยาสุริยสุนทร จึงไม่เป็นเหตุแสดงให้เห็นว่าเป็นเจ้าของอย่างไรแลคนโท กะโถน พานทองคำหมายอักษร ค.เลขทึ่ ๑-๒-๓ นั้นโจทก์ก็มีพะยานสืบได้ว่าจำเลยเป็นผู้รับมอบเก็บรักษาไว้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา