โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยฐานผิดสัญญาขายชันเป็นเงิน 124,152 บาท 65 สตางค์ จำเลยปฏิเสธและไม่รับรองค่าเสียหาย

ศาลแพ่งพิพากษาว่า จำเลยเป็นฝ่ายผิดนัดให้ใช้ค่าเสียหายและค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่แพงขึ้นกว่าที่ซื้อจากจำเลยเป็นเงิน 110,297 บาท 60 สตางค์ ส่วนค่าจ้างกุลีคัดเลือกชัน โจทก์ไม่มีอำนาจเรียกจากจำเลย

ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ตัดค่าเลือกชัน และหักชันคละที่โจทก์ซื้อมาคัดเลือกเกินกว่า 2 เท่าจำนวนที่จำเลยจะต้องส่งแก่โจทก์ออก รวม 2 จำนวนเป็นเงิน 54,926 บาท 62 สตางค์ ตัดทอนออกจากค่าเสียหายที่ศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยใช้แก่โจทก์แล้ว จำเลยคงใช้แก่โจทก์เพียง 55,370 บาท 98 สตางค์

โจทก์ฎีกาขอให้จำเลยใช้ตามฟ้อง

ศาลฎีกาเห็นว่า การคำนวณค่าเสียหายเรื่องนี้ต้องคำนวณเงินที่โจทก์จ่ายซื้อขันมาทดแทนให้ครบจำนวนที่จำเลยขาดส่งรวมทั้งค่าใช้จ่าย แล้วหักกับราคาชันที่โจทก์ตกลงซื้อจากจำเลย

เมื่อโจทก์ให้การว่า การเลือกชันบริสุทธิ์ต้องซื้อชันคละมา 2 เท่า และโจทก์ว่าที่เบิกความเช่นนั้นหมายความแต่เฉพาะชันคละที่ดีนั้น โจทก์มิได้อธิบายหรือมีพยานอื่นแสดงให้เห็นว่าชันคละชนิดใดเลือกได้ชันบริสุทธิ์เท่าใด ที่ศาลอุทธรณ์คิดหักราคาชันคละที่โจทก์ซื้อเกิน 2 เท่าชันบริสุทธิ์ออกเสียนั้นไม่มีเหตุอันควรแก้ไข

ส่วนค่าเลือกชันปรากฎว่าโจทก์เป็นฝ่ายต้องเสียเอง

ที่โจทก์ฎีกาว่า ไม่มีประเด็นที่ศาลอุทธรณ์จะยกขึ้นอ้างได้ว่าโจทก์ซื้อชันคละมาเลือกมากเกินจำนวน เพราะโจทก์สืบแล้วว่าได้ซื้อชันมาเลือกเป็นจำนวนเท่าใด ซึ่งจำเลยต้องใช้ค่าเสียหายเต็มจำนวนนั้น แม้จำเลยไม่ได้สืบหักล้าง ก็เป็นหน้าที่ของโจทก์ต้องสืบให้ศาลเห็นว่าโจทก์ได้เสียหายไปเท่าใดแน่ เพราะจำเลยไม่ได้รับรองค่าเสียหายของโจทก์ จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา