โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2518 เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจกล่าววาจาใส่ความนางสาวพยงค์ แตงขุด ผู้เสียหายต่อบุคคลที่ 3 ว่า ผู้เสียหายเป็นเมียน้อยของนายผิน การะภักดี ซึ่งความจริงผู้เสียหายมิได้เป็นเมียน้อยนายผินแต่อย่างไรการกระทำของจำเลยดังกล่าวเป็นเหตุให้ผู้เสียหายเสื่อมเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชังเหตุเกิดตำบลพุทรา อำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ข้อความที่โจทก์หาว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์มิได้บรรยายถ้อยคำพูดของจำเลยอันเกี่ยวกับข้อหมิ่นประมาทไว้โดยบริบูรณ์ จึงไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่าการบรรยายฟ้องของโจทก์ที่ว่าจำเลยได้บังอาจกล่าววาจาใส่ความนางสาวพยงค์ แตงขุด ผู้เสียหายต่อบุคคลที่ 3 ว่า ผู้เสียหายเป็นเมียน้อยของนายผิน การะภักดี ซึ่งความจริงผู้เสียหายมิได้เป็นเมียน้อยของนายผิน การะภักดี แต่อย่างใดนั้น เป็นการบรรยายถึงการกระทำของจำเลยโดยจำเลยกล่าวว่าผู้เสียหายเป็นเมียน้อยของนายผิน การะภักดี หาใช่โจทก์กล่าวสรุปวาจาหรือคำพูดของจำเลยเอาเองให้หมายความเช่นนั้นไม่ ฟ้องโจทก์จึงสมบูรณ์ว่าจำเลยหมิ่นประมาทผู้เสียหายโดยพูดว่าผู้เสียหายเป็นเมียน้อยนายผิน การะภักดี และฟังว่าข้อความที่จำเลยกล่าวน่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นหรือถูกเกลียดชังได้จริง

พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326 ให้จำคุก 1 เดือน ปรับ 500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปี

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา