โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์ไปจากโจทก์โดยมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ไม่เคยชำระค่าเช่าซื้อให้โจทก์ สัญญาเช่าซื้อจึงสิ้นสุดลง จำเลยที่ 1 มีหน้าที่ส่งมอบรถยนต์คืนโจทก์ แต่จำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติโจทก์ต้องส่งพนักงานออกติดตามและยึดรถยนต์คืนมาได้ ต่อมาโจทก์ขายรถยนต์ไปตามสภาพได้ราคาไม่ครบ และทำให้โจทก์ขาดประโยชน์จากการให้เช่ารถยนต์ดังกล่าว โจทก์ขอคิดค่าเสียหาย 150,000 บาท ดอกเบี้ยถึงวันฟ้องอีก 75,000 บาทขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 225,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย

จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ 1 ได้ชำระเงินค่าเช่าซื้อให้ห้างหุ้นส่วนจำกัด ที.ยู.ดี. เอนเตอร์ไพรส์ และ บริษัทเอ.จี.อาร์ จำกัด ซึ่งเป็นตัวแทนโจทก์ไปครบถ้วนแล้ว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลย ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหาย154,500 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี ในต้นเงิน 103,000 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์

จำเลยทั้งสองอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2522 จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์จากโจทก์ ราคาค่าเช่าซื้อจำนวน361,404 บาท ตกลงชำระค่าเช่าซื้อเป็นงวดรายเดือน เดือนละ 10,039 บาทรวม 36 งวด และจำเลยที่ 2 ได้ทำสัญญาค้ำประกัน ยอมรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วม

ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า เห็นว่า การติดต่อกับโจทก์ตั้งแต่การติดต่อขอซื้อรถยนต์ การทำคำร้องขอซื้อรถยนต์การทำสัญญาเช่าซื้อ ตลอดจนการชำระเงินได้กระทำผ่านห้างหุ้นส่วนจำกัดที.ยู.ดี.เอนเตอร์ไพรส์ และบริษัท เอ.จี.อาร์ จำกัด ไม่เคยติดต่อกับโจทก์โดยตรงเลย ทั้งการยึดรถยนต์โจทก์ยังมอบให้ห้างหุ้นส่วนจำกัดที.ยู.ดี.เอนเตอร์ไพรส์ เป็นผู้ยึด การแสดงออกของห้างหุ้นส่วนจำกัดที.ยู.ดี.เอนเตอร์ไพรส์ และบริษัท เอ.จี.อาร์. จำกัด แสดงออกในลักษณะที่เป็นตัวแทนโจทก์ตลอดมา โดยโจทก์ไม่เคยโต้แย้งว่าไม่ใช่ตัวแทนของโจทก์หรือไม่มีอำนาจทำการแทนโจทก์ พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์เชิดห้างหุ้นส่วนจำกัด ที.ยู.ดี.เอนเตอร์ไพรส์และบริษัท เอ.จี.อาร์. จำกัด ออกแสดงเป็นตัวแทนของโจทก์ ฉะนั้นกิจการต่าง ๆ ที่ห้างและบริษัทดังกล่าวทำไปจึงผูกพันโจทก์โดยเฉพาะอย่างยิ่งการที่จำเลยที่ 1 ชำระเงินแก่ห้างหุ้นส่วนจำกัดที.ยู.ดี.เอนเตอร์ไพรส์ และบริษัท เอ.จี.อาร์ จำกัด ถือว่าเป็นการชำระหนี้แก่โจทก์โดยชอบแล้ว สัญญาเช่าซื้อข้อ 3 จะมีข้อความว่าการชำระเงินให้แก่ผู้อื่นจะให้ถือเป็นเพียงการฝากส่งก็ตามก็ไม่ทำให้ฐานะของห้างหุ้นส่วนจำกัด ที.ยู.ดี.เอนเตอร์ไพรส์ และบริษัท เอ.จี.อาร์.จำกัด เปลี่ยนแปลงไป และเงินที่จำเลยที่ 1ส่งชำระให้แก่ห้างและบริษัทดังกล่าวเกินกว่าที่ค้างชำระตามระยะเวลาที่โจทก์ฟ้อง จึงไม่ถือว่าจำเลยตกเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสอง

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา