สัญญาประนีประนอมแบ่งทรัพย์มรฎกของผู้ตายในระหว่างกันเองในวงญาตินั้นเปนสัญญาที่ใช้ได้ตามกฎหมาย

ความปรองดองไม่ต้องถึงฟ้องร้องยังโรงศาลนั้น ถือว่าเปนสินจ้างฤาประโยชน์ตอบแทนกันในสัญญาได้

ผ.แล ส. อยู่ในความปกครองของโจทย์ผู้เปนน้า เพราะบิดามารดาตาย ล. เปนคนเสียจริต ส่วน ผ. โจทย์แต่งให้เปนภรรยาจำเลย โดยมีทุนสินเดินทั้ง ๒ ฝ่าย ผ. แลจำเลย อยู่กินด้วยกันไม่มีบุตร์ ผ. ตายโจทย์จำเลยจึงพูดตกลงกันว่า จำเลยยอมคืนสินเดิมของ ผ. ให้โจทย์ ส่วนสินเดิมของจำเลยแลสมรส ตกเปนของจำเลยผู้เดียว

ศาลเดิมวินิจฉัยว่าโจทย์ไม่มีสิทธิเรียกทรัพย์นั้นตามที่จำเลยสัญญาจะคืนให้เพราะทรัพย์ยังไม่ถึงมือศาลอุทธรณ์วินิจฉัยเพิ่มเติมว่าสัญญานั้น จำเลยไม่ได้รับประโยชน์ตอบแทน

ฎีกาวินิจฉัยว่า สัญญาประนีประนอมแบ่งทรัพย์มรฎกผู้ตายในระหว่างกันเองในวงษ์ญาติเปนสัญญาที่ใช้ได้ตามกฎหมาย สินจ้างฤาประโยชน์ตอบแทนในสัญญานี้ก็คือความปรองดองไม่ต้องถึงฟ้องร้องคดียังโรงศาล ตัดสินให้โจทย์ฟ้องเรียกทรัพย์ตามสัญญาตกลงนั้นได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา