โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้ตะเคียนและไม้ประดู่แปรรูปรวมปริมาตรไม้ 14,083 ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษ

จำเลยต่อสู้ว่า ไม้ของกลางเสียภาษีการแปรรูปไม้แล้ว

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยมีไม้ประดู่แปรรูปไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายพิพากษาปรับ 100 บาท ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 17 ริบไม้ประดู่ของกลาง คืนไม้ตะเคียนของกลาง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์มิได้กล่าวว่าไม้แปรรูปที่จำเลยมีไว้ในครอบครองเป็นไม้ประเภทหวงห้ามตามมาตรา 50(4) พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติ พ.ศ. 2484มาตรา 48, 73, 74 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 สำหรับมาตรา 73, 74 เป็นบทลงโทษและริบของกลาง บทมาตราที่โจทก์ขอให้ลงโทษคือมาตรา 48 ส่วนมาตรา 50 เป็นบทยกเว้นโทษมีให้ใช้บังคับในกรณีที่ไม่ใช่ไม้หวงห้าม ฉะนั้นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดครบถ้วนตามมาตรา 158(5) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา แล้ว

พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา