โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 34,80, 83, 90, 91, 340, 340 ตรี, 288, 289 และริบรถจักรยานยนต์ของกลาง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคหนึ่ง วรรคสอง และวรรคสี่, มาตรา 340 ตรี,80, 83 ให้ลงโทษจำคุก 15 ปี ริบรถจักรยานยนต์ของกลาง

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมารับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่าจำเลยร่วมกับพวกอีก 2 คน ทำการปล้นทรัพย์ของผู้เสียหาย แต่ไม่บรรลุผล แม้จะไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นการมุ่งปล้นทรัพย์สิ่งใด ก็ฟังได้ว่าพยายามกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์แล้วจำเลยซึ่งเป็นตัวการแบ่งหน้าที่กระทำต้องร่วมรับผิดด้วย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยมา ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยพยานฐานที่อยู่ของจำเลยไม่อาจฟังหักล้างพยานโจทก์ได้ อย่างไรก็ตามคำให้การจำเลยชั้นจับกุม และชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อทางพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 สมควรลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยโดยไม่ลดโทษ ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย

อนึ่งการที่จำเลยนั่งซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ของกลางของพวกจำเลยไปพยายามปล้นทรัพย์ของผู้เสียหายครั้งนี้ เมื่อพวกของจำเลยคนหนึ่งใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายที่ขับรถหนีไป จำเลยกับพวกไม่ได้ติดตามผู้เสียหายไป รถจักรยานยนต์ของกลางจึงเป็นเพียงยานพาหนะไปมาและพาจำเลยกับพวกหลบหนีให้พ้นจากการจับกุมโดยสะดวกและรวดเร็วเท่านั้น รถจักรยานยนต์ของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่ได้ใช้ในการกระทำความผิดอันพึงจะริบ ที่ศาลอุทธรณ์ให้ริบรถจักรยานยนต์ของกลาง ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี ให้คืนรถจักรยานยนต์ของกลางแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ