คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นายเสงี่ยมจำเลยผู้เดียว มีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293, 256 ให้รวมกระทงลงโทษจำคุก 2 ปี ลดตามมาตรา 59 หนึ่งในสาม คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ยกฟ้องปล่อยนายบุญเลิศ

อัยการกับนายเสงี่ยมอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า นายบุญเลิศจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293, 256 ให้รวมกระทงลงโทษจำคุก 2 ปี ยกอุทธรณ์นายเสงี่ยมจำเลย

นายบุญเลิศฎีกา

ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว คดีฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริงที่อายุจำเลย 19 ปี และว่าจำเลยควรได้รับความปรานีฐานยังเป็นเด็กนั้น ย่อมอยู่ในดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นไม่ควรลดโทษให้จำเลย จึงไม่นำพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่ 14) พ.ศ. 2494มาใช้นั้น ชอบแล้ว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา