โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๔๐ โดยกล่าวว่าจำเลยเอาโคไปผูกล่ามไว้ให้กินหญ้าแล้วโคขาดไปกินเข้าในนาของ ก.เสียหาย

ศาลเดิมไม่รับประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาโดยฟังว่าตามฟ้องโจทก์ไม่เรียกว่าจำเลยปล่ยอโคอันจะเป็นผิดตาม ม.๓๔๐ ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตาม

โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย

ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม ม.๓๔๐ นั้นท่านมีความหมายถึงการปล่อยปสุสัตว์พาหนะเข้าในเลือกสวนไร่นาของผู้อื่น ฟ้องของโจทก์จึงไม่ตรงต่อความประสงค์ของตัวบท ตัดสินยืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา