คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91, 175, 180, 264, 265, 266(4)

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์ไม่มีมูล พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ประทับฟ้องในข้อหาความผิดฐานปลอมเอกสาร ฟ้องเท็จและแสดงพยานหลักฐานอันเป็นเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 175, 180, 264, 265, 266(4), 83, 91ไว้พิจารณา

จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ

ระหว่างพิจารณา ในวันนัดสืบพยานจำเลยวันที่ 13 กันยายน 2533ทนายโจทก์มอบฉันทะให้เสมียนทนายนำคำร้องขอเลื่อนการพิจารณาคดีมายื่นอ้างว่าไม่สามารถว่าความได้ เพราะติดว่าความอยู่ที่ศาลจังหวัดกบินทร์บุรี ซึ่งได้เลื่อนมาหลายครั้งแล้ว ไม่อาจเลื่อนอีกต่อไปได้ จำเลยแถลงคัดค้าน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าทนายโจทก์นัดความไว้ 2 ศาล วันเดียวกัน เป็นความผิดของทนายโจทก์ไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีและได้ทำการพิจารณาสืบพยานจำเลยไปจนเสร็จแล้วพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้เลื่อนการพิจารณาคดี

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นฉบับลงวันที่ 27 กรกฎาคม 2533 ซึ่งเป็นวันนัดพิจารณานัดก่อนปรากฏว่าทนายโจทก์มาศาลด้วยตนเอง เมื่อมีการเลื่อนการพิจารณาคดี และกำหนดวันนัดพิจารณาใหม่ ต้องถือว่าทนายโจทก์ได้ร่วมกำหนดวันนัดพิจารณาครั้งต่อไปด้วย และโดยปกติก็ต้องนัดพิจารณาในวันว่างของทนายโจทก์ด้วย หากเกิดเหตุผิดพลาดทำให้ไปนัดซ้อนวันกันกับศาลอื่นก็ชอบที่ทนายโจทก์จะต้องรีบร้องขอเลื่อนคดีเสียแต่เนิ่น ๆ การที่ทนายโจทก์เพิ่งให้เสมียนทนายนำคำร้องขอเลื่อนการพิจารณาคดีมายื่นต่อศาลชั้นต้นในวันนัดพิจารณานัดหลัง ซึ่งมีระยะเวลาห่างจากวันพิจารณานัดก่อนถึง 48 วัน กรณีจึงไม่มีเหตุสมควรที่จะอนุญาตให้เลื่อนการพิจารณา

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา