ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยทั้ง ๒ ได้เกิดเปนปากเสียงกับ ซ. แล้วก็เดิรออกจากร้าน ซ. ไปหยุดอยู่ข้างบ่อน้ำ พอ ซ. เดิรผ่านจำเลยทั้ง ๒ ไป นายคำก้เอาถุงย่ามซึ่งบรรจุขวดฟาดถูกหน้า ซ. นายผันชักมีความจากเอวนายคำแดง ซ. ๆ ตายเพราะพิศย์บาดแผลที่ถูกแทงดังนี้

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยทั้ง ๒ ร่วมมือกันทำร้าย ซ. มีผิดตาม ม. ๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๒๐ ปี

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่นายผันชักมีดจากเอวนายคำ โทษนายคำไม่ได้ใช้หรือให้ช่วยเหลืออย่างไรจำเลยทั้ง ๒ มิได้มีการสมคบกันอย่างไร จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่านายคำมีผิดฐานทำร้ายร่างกายตาม ม. ๒๕๔ ให้ จำคุก ๒ ปี ส่วนนายผันนั้นยืนตามศาลเดิม

โจทก์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่านายคำควรมีผิดฐานเปนตัวการ

ศาลฎีกาเห็นว่านายคำเปนผู้ลงมือทำร้าย ซ. ก่อนจึงเปนเหตุให้นายผันช่วยแพง ซ. ตายแลในกรณีย์ตอนหลังนี้ขาดจากการวิวาทกันแล้วจะวินิจฉัยว่าความผิดที่เกิดขึ้นต่างลักษณคดีกันไม่ได้ แลการตายได้เกิดขึ้นในฐานที่สมคบกันกระทำความผิด นายคำต้องมีผิดฐานเปนตัวการฆ่าคนตาย ให้จำคุก ๑๕ ปี ความอื่นนอกจากนี้ยืนตามศาลเดิม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา