คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีผิดฐานรับของโจรตาม ม.๓๒๑ ฐานเดียวเท่านั้น

แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยเก็บของตกและปกปิดเพื่อเอาเป็นประโยชน์ของตนเสียดังนี้

ศาลเดิมฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยรู้สึกว่าปืนที่จำเลยรับไว้นั้นได้มาโดยทางทุจริต มีผิดฐานรับของโจร

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าปืนรายนี้จำเลยเก็บตกได้ตามทาง หาได้รับปืนไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายไม่ จึงตัดสินยกฟ้อง

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ตามนัยฎีกาที่ ๒๓๐/๒๔๖๔

๓๘๗/๗๑ ฟ้องว่าลักได้ความว่าเก็บของตกลงโทษได้

๑๘๔/๗๒ ฟ้องว่าวิ่งราวได้ความว่าเก็บของตกลงโทษได้

๔๔๓/๖๖ ฟ้องว่าปล้นได้ความว่าเก็บของตกลงโทษได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา