โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บุกรุกเข้าไปในเคหสถานที่อยู่อาศัยของเด็กหญิงขนิษฐา อายุ 14 ปี ผู้เสียหาย โดยไม่มีเหตุอันสมควรและโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วได้ใช้กำลังประทุษร้ายกอดรัดและจูบแก้มผู้เสียหาย ในขณะที่ผู้เสียหายกำลังนอนและอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91, 279, 364, 365

จำเลย ให้การ ปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคสอง, 364, 365(3) เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา 279 วรรคสองซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำคุก 3 ปี คำให้การจำเลยชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 2 ปี

จำเลย อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืน

จำเลย ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่จำเลยได้รับอนุญาตให้เข้าไปดื่มสุราภายในบ้านซึ่งเป็นของนางสำลีมารดาเด็กหญิงขนิษฐาผู้เสียหาย แล้วจำเลยเข้าไปในห้องนอนของผู้เสียหายซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตัวบ้านดังกล่าวจะมีความผิดฐานบุกรุกหรือไม่เห็นว่า แม้จำเลยจะได้รับอนุญาตให้เข้าไปไปร่วมดื่มสุรากับนายอนุรุทธภายในบ้านดังกล่าวก็เพียงอยู่ภายในบริเวณที่เป็นห้องโถงซึ่งมีสภาพเป็นห้องรับแขกเท่านั้น ไม่ปรากฏว่ามีผู้ใดอนุญาตให้จำเลยเข้าไปในห้องนอนของผู้เสียหายซึ่งมีลักษณะเป็นห้องส่วนตัวและโดยสภาพย่อมไม่ใช่สถานที่ที่บุคคลภายนอกหรือผู้เป็นแขกทั่วไปจะถือวิสาสะเข้าไปได้ การที่จำเลยได้รับอนุญาตให้เข้าไปร่วมดื่มสุราภายในบริเวณห้องโถงของตัวบ้าน ไม่ได้หมายความว่าจำเลยจะมีสิทธิเข้าไปในห้องทุกห้องหรือทุกพื้นที่ภายในตัวบ้านดังกล่าวได้ เมื่อจำเลยเข้าไปในห้องนอนผู้เสียหายโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหายหรือผู้มีสิทธิอนุญาต และไม่มีเหตุอันสมควรที่จะเข้าไป จำเลยย่อมมีความผิดฐานบุกรุก

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา