โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่ อ้างว่าที่เปนของโจทย์ตามหนังสือซื้อขายซึ่งได้ทำกันต่อหน้าเจ้าพนักงานจำเลยต่อสู้ว่าได้ทำหนังสือขายจริง แต่ไม่ได้รับเงินเพราะจำเลยกับโจทย์ได้สมยอมกันทำหนังสือนี้ขึ้นเพื่อจะฉ้อเจ้าณี่ แลจำเลยจะขอสืบความข้อนี้ ศาลล่างแลศาลอุทธรณ์งดไม่สืบพยานจำเลย ตัดสินให้จำเลยแพ้ จำเลยฎีกา

ฎีกาตัดสินว่าศาลล่างพิพากษาชอบแล้ว ข้อต่อสู้ของจำเลยเข้าในหลักกฎหมายที่ว่า "จำเลยจะยกความฉ้อโกงของตนมาเปนประโยชน์แก่ตนเองไม่ได้" ตามฎีกาที่ ๘๔๖/๖๕ ให้ยกฎีกาจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา