โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามประพฤติเนรคุณด่าว่าโจทก์เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรง ทำให้โจทก์เสียชื่อเสียง ขอให้เพิกถอนการให้โดยเสน่หาซึ่งที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสาม และให้จำเลยทั้งสามดำเนินการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมถอนชื่อจำเลยทั้งสามออกจากที่ดินแปลงดังกล่าว หากไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยทั้งสาม

จำเลยทั้งสามให้การว่า โจทก์จดทะเบียนยกที่ดินพิพาทให้แก่จำเลยทั้งสามโดยมีค่าภาระติดพันและโดยหน้าที่ธรรมจรรยา คำด่าที่โจทก์กล่าวอ้างก็ไม่ถึงกับทำให้โจทก์เสียชื่อเสียงหรือหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรง ไม่ถึงกับเป็นเหตุเนรคุณทั้งคำฟ้องเคลือบคลุมขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คำฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมการยกให้ที่ดินพิพาทเป็นการให้สิ่งที่มีค่าภาระติดพัน โจทก์ถอนคืนการให้ไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 2 วินิจฉัยว่า ฟังไม่ได้ว่าเป็นการให้สิ่งที่มีค่าภาระติดพัน โจทก์มีสิทธิถอนคืนการให้ได้ แต่จำเลยทั้งสามมิได้ด่าว่าโจทก์ โจทก์จึงถอนคืนการให้ไม่ได้ พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ยกที่ดินพิพาทให้แก่จำเลยทั้งสามโดยโจทก์ยังมีสิทธิเก็บผลประโยชน์ในที่ดินพิพาทอยู่ตลอดชีวิตแม้สิทธิดังกล่าวจะมิได้มีการจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ไว้ตามกฎหมาย แต่ก็เป็นภาระเกี่ยวกับที่ดินพิพาทถือได้ว่าเป็นการให้สิ่งที่มีค่าภาระติดพัน โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องถอนคืนการให้จำเลยทั้งสามเพราะเหตุเนรคุณได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 535(2)ปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนแม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดยกขึ้นฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้คดีไม่จำต้องวินิจฉัยปัญหาว่าจำเลยทั้งสามหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรงตามที่โจทก์ฎีกาอีกต่อไปที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายกฟ้องมานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา