โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ครอบครองที่ของจำเลยประมาณ ๔ ไร่ โดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ การครอบครองติดต่อกันเป็นเวลา ๑๕ ปี โจทก์ขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา๑๓๘๒

จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่ได้ครอบครองปรปักษ์ดังฟ้อง

ศาลชั้นต้นให้โจทก์ได้กรรมสิทธิตามความในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๘๒

ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยจะได้ครอบครองมาเป็นเวลาถึง ๑๐ ปีอันจะทำให้โจทก์ได้กรรมสิทธิในทีดินมีโฉนดของจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา