คดีนี้โจทก์ถวายฎีกาเปนข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยทำผิดฐานขับขี่รถโดยไม่มีใบอนุญาต ๒ ครั้ง ศาลจะใช้มาตรา ๗๖ หรือ ๗๒ ขึ้นเพิ่มโทษจำเลยได้ฤาไม่

ฎีกาตัดสินว่า ความผิดของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องแม้จะสงเคราะห์ว่าเปนลหุโทษก็ดี แต่ก็หาเข้าในมาตรา ๓๓๔ ถึง ๓๔๐ แห่งกฎหมายอาญาไม่ เพราะฉะนั้น ศาลจะเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๖ ไม่ได้เปนการผิดความประสงค์ของกฎหมายส่วนมาตรา ๗๒ นั้นมีคำพิพากษาฎีกาที่ ๓๗๑ แล ๔๐๕/๒๔๖๘ ว่าความผิดลหุโทษเพิ่มโทษตามมาตรานี้ไม่ได้ เพราะความในมาตรา ๗๕ ข้อ ๑ บัญญัติไม่ให้ใช้ในความผิดส่วนลหุโทษอาศรัยเหตุนี้จึงเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์แก้ไขคำตัดสินศาลเดิมนั้นไม่ชอบ จึงให้ยกคำตัดสินศาลอุทธรณ์ในข้อนี้เสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา