โจทก์บรรยายฟ้องว่า "ข้อ 1 เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2488 เวลากลางวัน ได้มีคนร้ายลักทรัพย์สิ่งของ ๆ นางหยิ้น จองสกุลเหตุเกิดที่ตำบลตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ข้อ 2 ตามวันเวลาที่กล่าวมาแล้วในข้อ 1 ตลอดมาถึงวันที่ 31 มกราคม 2488 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยได้สมคบกันรับทรัพย์รายนี้ไว้จากคนร้ายโดยรู้ว่าเป็นของร้ายได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย ฯลฯ ขอให้ลงโทษ

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า การกระทำผิดเกิดขึ้นที่ใด ให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกาอ้างว่า ฟ้องของโจทก์ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 เพราะฟ้องในข้อ 2 ของโจทก์ได้กล่าวท้าวถึงฟ้องข้อ 1 อ้างถึงสถานที่เกิดเหตุรับของโจรไว้ชัดเจนแล้ว

ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องโจทก์ในข้อ 2 อ้างถึงแต่เพียงวันเวลาที่กล่าวแล้วในข้อ 1 ไม่มีข้อความอันใดที่จะอนุมาณได้ว่าการรับของโจรได้เกิดขึ้นในสถานที่เดียวกันกับที่เกิดเหตุการลักทรัพย์ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา