ในคดีนี้ศาลเดิม ลงโทษนายเลี่ยม จำเลยฐานเปนผู้สมรู้ ในการข่มขืนชำเราตาม ม. ๒๔๓ - ๖๕ แต่ ศาลอุทธรณ์เห็นว่านายเลี่ยม จำเลยมีผิดฐานฉุดคร่าห์ตามมาตรา ๒๗๖

นายเลี่ยมฎีกาว่าศาลเดิมงดไม่สืบพะยานของนายเลี่ยมให้หมด

ศาลฎีกา วินิจฉัยว่า การที่ศาลสั่งงดไม่สืบพะยานของจำเลยให้สิ้นกระแสความตามข้อต่อสู้ของ จำเลยนั้นไม่ชอบด้วย วิธีพิจารณาจึงตัดสินให้ศาลเดิมสืบพะยาน จำเลยแล้ว พิพากษาใหม่ตามกระบวนความ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา