โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกแถว

จำเลยให้การว่า เป็นผู้เช่าช่วงและครอบครองตึกแถวพิพาทอยู่ก่อนโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกาว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คชำระค่าเช่าแก่โจทก์ มีลายมือชื่อของโจทก์เซ็นไว้ในเช็คนั้น จึงเป็นหลักฐานการเช่า

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง แต่เช็คดังกล่าวมิได้มีข้อความที่แสดงให้เห็นว่าเป็นการชำระค่าเช่า เอกสารดังกล่าวจึงรับฟังไม่ได้ว่าเป็นหลักฐานการเช่าตึกแถวพิพาท

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา