ได้ความว่าจำเลยทำสัญญาซื้อไม้ซุงโจทก์แต่ยังไม่ได้ชำระเงินค่าไม้ให้ครบตามสัญญาโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้น

ศาลต่างประเทศตัดสินให้จำเลยใช้เงินค้างชำระอยู่แลถอยไม้ไป กับค่าเสียหายแก่โจทก์ในการที่โจทก์ต้องรักษาไม้นั้น

ศาลอุทธรณ์แก้ว่าเมื่อจำเลยมาขอถอยไม้ภายในหนึ่งเดือนโจทก์ไม่ยอมให้ถอยโจทก์ผิดสัญญาให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายแลคืนเงินค่าไม้ที่โจทก์รับไว้แก่จำเลยไม้คงเปนของโจทก์ตามเดิม

โจทก์ฎีกา

ฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อโจทก์เปนผู้ผิดสัญญาแล้ว โจทก์จะอาศรัยความผิดของตนยึดหน่วงไม้ไม่ได้ ให้โจทก์ใช้ค่าเสียหาย ส่วนที่ศาลอุทธรณ์ให้โจทก์คืนเงินค่าไม้นั้นยังไม่ชอบ เพราะจำเลยฟ้องแย้งขึ้นมา ขอให้บังคับคดีไปตามสัญญาแลเรียกค่าเสียหายจำเลยพิศูจน์ความเสียหายในการที่โจทก์กักไม้ไว้ เช่นราคาไม้ตกต่ำ แลกำไรที่จำเลยควรได้ ถ้าจำเลยให้โจทก์ถอยไม้ตามคำขอ จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้เงินค่าไม้ให้ครบ แลให้โจทก์ใช้เงินค่าเสียหายให้จำเลย หักกลบลบกันแล้วคงให้จำเลยใช้เงินโจทก์ ๑๑๖๒ บาท ให้โจทก์ส่งไม้ให้จำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา