มีปัญหาว่าที่ดิน ๒ แปลงจะเปนสินเดิมของ บ. แลเปนมรฎกตกได้แก่โจทย์หรือเปนสมรสกันควรแบ่ง ศาลล่างฟังว่าเปนสมรส อ้างเหตุว่าการที่นางฟักพูดยกที่ให้ บ. ด้วยวาจาหรือลงชื่อ บ.ในแผนที่ระวางนั้นยังไม่เปนสิทธิแก่ บ.กับ ย. ให้ถ้อยคำไว้ในหลังในไต่สวนว่า นางฟักยกให้เมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๙ ก็เปนเวลาภายหลังที่ บ. ได้จำเลยเปนภรรยา ส่วนโฉนดใหม่ บ.รับเมื่อภายหลังได้จำเลยเปนภรรยาแล้ว แลศาลล่างถือว่าการบุกให้ก่อนได้จำเลยเปนภรรยาดังกล่าวแล้วนั้นไม่ได้ทำพิธีให้ถูกต้องตามกฎหมายแลถือว่าที่ดินเปนสิทธิแก่ บ. เพื่อ ย. รับโฉนดเมื่อภายหลังอยู่กินกับจำเลยแล้ว

ฎีกาเห็นว่า การที่นางฟักมารดายกที่ดินให้แก่ บ.บุตรก่อนได้จำเลยเปนภรรยา แลได้ลงชื่อ ย. ในแผนที่ระวางนั้น เมื่อนางฟักผู้ให้ได้โต้แย้งกรรมสิทธิต่อ บ.อย่างไรแล้ว จะวินิจฉัยว่าที่ดินที่ยกให้ไม่ใช่ของ ย. นั้นไม่ชอบการที่เจ้าพนักงานออกโฉนดให้แก่ ย.แลลงวันเดือนปีที่ให้นั้นประสงค์ให้รู้เวลาของการให้โฉนด หาได้เจาะจงว่าให้กรรมสิทธิเด็ดขาดเพียงวันนั้นเปนการตั้งต้นไม่ กรรมสิทธิของ ย.มีอยู่แต่เดิมในเวลาไร ก็คงมีอยู่ตามเวลาเดิมนั้น จึงตัดสินว่าที่ ๒ แปลงนี้เปนสินเดิมของ บ.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา