ได้ความว่าจำเลยเดินไปเที่ยวกับพวกพบเจ้าทรัพย์ซึ่งเปนคนบังคับอังกฤษในระหว่างทาง พวกของ จำเลยเข้าปล้นเจ้าทรัพย์แต่ในขณะที่พวกของจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์นั้น จำเลยได้วิ่งเข้าไปเก็บทรัพย์ช่วยเหลือพวกปล้นด้วยดังนี้

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยได้อุปการะในการกระทำผิด มีผิดฐานสมรู้ตามกฎหมายอาญา ม. ๓๐๑ - ๖๕ ไม่ใช่เปนตัวการแลคู่ความทั้ง ๒ ฝ่ายในคดีนี้ไม่ใช่คนในบังคับอังกฤษย่อมมีสิทธิฎีกาได้ทั้งข้อกฎหมายแลข้อเท็จจริง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา